2469. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، حَدَّثَنَا الْفَزَارِيُّ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ آلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نِسَائِهِ شَهْرًا، وَكَانَتِ انْفَكَّتْ قَدَمُهُ فَجَلَسَ فِي عِلِّيَّةٍ لَهُ، فَجَاءَ عُمَرُ، فَقَالَ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ قَالَ " لاَ، وَلَكِنِّي آلَيْتُ مِنْهُنَّ شَهْرًا ". فَمَكُثَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ، ثُمَّ نَزَلَ، فَدَخَلَ عَلَى نِسَائِهِ.
İbn Selâm bize tahdis etti, [o] dedi ki: el-Fezârî bize tahdis etti. [O] Humeyd et-Tavîl’den; [o da] Enes radıyallâhu anh’dan [naklederek] şöyle dedi: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, bir ay boyunca eşlerine yaklaşmamaya yemin etti (ilâ). [O sırada] ayağı incinmişti (infekket), bu yüzden kendine ait bir çardakta (ulliyye) kaldı. Ömer yanına gelip: ‘Eşlerini boşadın mı?’ diye sordu. [Resûlullah]: ‘Hayır, lakin onlara bir ay yaklaşmamaya yemin ettim’ buyurdu. Yirmi dokuz [gün] orada kaldı, sonra aşağı inip eşlerinin yanına girdi.”