2490. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ جَبَلَةَ، قَالَ كُنَّا بِالْمَدِينَةِ فَأَصَابَتْنَا سَنَةٌ، فَكَانَ ابْنُ الزُّبَيْرِ يَرْزُقُنَا التَّمْرَ، وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَمُرُّ بِنَا فَيَقُولُ لاَ تَقْرُنُوا فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الإِقْرَانِ، إِلاَّ أَنْ يَسْتَأْذِنَ الرَّجُلُ مِنْكُمْ أَخَاهُ.
Ebû’l-Velîd bize tahdis etti, [o] dedi ki: Şu’be bize tahdis etti. [O] Cebele’den [nakletti]. [Cebele şöyle dedi]: “Medine’deydik, [o sırada] başımıza kıtlık bir yıl isabet etti. İbnü’z-Zübeyr bize hurma dağıtıyordu. İbn Ömer yanımıza uğrar ve: ‘[Hurmaları] ikişer ikişer yemeyin; zira Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, kişi [Müslüman] kardeşinden izin almadıkça ikrânı yasakladı’ derdi.”