2544. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ فُضَيْلٍ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَتْ لَهُ جَارِيَةٌ فَعَالَهَا، فَأَحْسَنَ إِلَيْهَا ثُمَّ أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا، كَانَ لَهُ أَجْرَانِ ".
İshâk b. İbrâhîm bize tahdis etti, Muhammed b. Fudayl’dan işitti. [O] Mutarrif’ten; [o] eş-Şa’bî’den; [o] Ebû Bürde’den; [o da] Ebû Mûsâ radıyallâhu anh’dan [naklederek] şöyle dedi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kimin bir cariyesi olur da onu [en güzel şekilde] yetiştirir (âlehâ), ona iyi davranır, sonra da onu azat edip kendisiyle evlenirse; onun için iki ecir vardır.”