2587. Hadis
حَدَّثَنَا حَامِدُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ عَامِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ ـ رضى الله عنهما ـ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَقُولُ أَعْطَانِي أَبِي عَطِيَّةً، فَقَالَتْ عَمْرَةُ بِنْتُ رَوَاحَةَ لاَ أَرْضَى حَتَّى تُشْهِدَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي أَعْطَيْتُ ابْنِي مِنْ عَمْرَةَ بِنْتِ رَوَاحَةَ عَطِيَّةً، فَأَمَرَتْنِي أَنْ أُشْهِدَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " أَعْطَيْتَ سَائِرَ وَلَدِكَ مِثْلَ هَذَا ". قَالَ لاَ. قَالَ " فَاتَّقُوا اللَّهَ، وَاعْدِلُوا بَيْنَ أَوْلاَدِكُمْ ". قَالَ فَرَجَعَ فَرَدَّ عَطِيَّتَهُ.
Hamid b. Ömer bize tahdis etti. [Dedi ki]: Ebu Avane bize tahdis etti. [O] Husayn'dan, [o] Amir'den [nakletti]. [Amir] dedi ki: Numan b. Beşir'i —radıyallahu anhumâ— minber üzerindeyken şöyle derken işittim: Babam bana bir hediye verdi. Amre bint Revaha: “Resulullah'ı —sallallâhu aleyhi ve sellem— şahit tutmadıkça razı olmam,” dedi. [Babam] Resulullah'a —sallallâhu aleyhi ve sellem— geldi ve dedi ki: “Ben Amre bint Revaha'dan olan şu oğluma bir hediye verdim. O da seni şahit tutmamı emretti ey Allah'ın Resulü!” [Nebi] buyurdu ki: “Çocuklarının hepsine bunun gibisini verdin mi?” [Babam]: “Hayır,” dedi. [Nebi]: “Allah'tan korkun ve çocuklarınız arasında adaletli olun,” buyurdu. [Numan] dedi ki: [Babam] döndü ve hediyesini geri aldı.