2675. Hadis
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا الْعَوَّامُ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ أَبُو إِسْمَاعِيلَ السَّكْسَكِيُّ، سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ أَقَامَ رَجُلٌ سِلْعَتَهُ فَحَلَفَ بِاللَّهِ لَقَدْ أُعْطِيَ بِهَا مَا لَمْ يُعْطَهَا فَنَزَلَتْ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً} وَقَالَ ابْنُ أَبِي أَوْفَى النَّاجِشُ آكِلُ رِبًا خَائِنٌ.
İshak bize tahdis etti. [Dedi ki]: Yezid b. Hârûn bize haber verdi. [Dedi ki]: el-Avvâm bize haber verdi. [O] dedi ki: İbrahim Ebu İsmail es-Sekssekî bana tahdis etti. [O] Abdullah b. Ebi Evfâ —radıyallahu anhumâ—'yı şöyle derken işitmiş: Bir adam malını [satışa] çıkardı ve Allah adına yemin ederek, kendisine aslında verilmemiş olan bir bedelin o mala verildiğini söyledi. Bunun üzerine: { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً } “Allah'a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir bedel karşılığında satanlar...” [Âl-i İmrân, 77] ayeti nazil oldu. İbn Ebi Evfâ —[ayrıca]— şöyle demiştir: Nâjiş (fiyatı artırmak için müşteri gibi davranan kimse), faiz yiyen bir haindir.