2705. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي الرِّجَالِ، مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أُمَّهُ، عَمْرَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ تَقُولُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَوْتَ خُصُومٍ بِالْبَابِ عَالِيَةٍ أَصْوَاتُهُمَا، وَإِذَا أَحَدُهُمَا يَسْتَوْضِعُ الآخَرَ، وَيَسْتَرْفِقُهُ فِي شَىْءٍ وَهْوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لاَ أَفْعَلُ. فَخَرَجَ عَلَيْهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيْنَ الْمُتَأَلِّي عَلَى اللَّهِ لاَ يَفْعَلُ الْمَعْرُوفَ ". فَقَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَلَهُ أَىُّ ذَلِكَ أَحَبَّ.
İsmail b. Ebi Üveys bize tahdis etti. [Dedi ki]: Kardeşim [Abdülhamid] bana tahdis etti. [O] Süleyman'dan, [o] Yahya b. Said'den, [o da] Ebu'r-Ricâl Muhammed b. Abdurrahman'dan [nakletti]. [Muhammed b. Abdurrahman'ın] annesi Amre bint Abdurrahman şöyle demiştir: Aişe —radıyallahu anha—'yı şöyle derken işittim: Resulullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— kapı önünde birbirlerine karşı sesleri yükselen davacıların sesini işitti. O sırada taraflardan biri [borçlusundan], borcun bir kısmını indirmesini [vaz'] ve [ödeme hususunda] kendisine kolaylık göstermesini [rıfk] istiyor; öbürü ise: “Vallahi yapmam!” diyordu. Bunun üzerine Resulullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— onların yanına çıktı ve: “İyilik yapmayacağına dair Allah adına yemin eden kişi nerede?” buyurdu. [O kişi]: “Benim ey Allah'ın Resulü! Hasmım o iki isteğinden hangisini severse öyle olsun [onun için o olsun],” dedi.