2746. Hadis
حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ أَبِي عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ يَهُوِدِيًّا، رَضَّ رَأْسَ جَارِيَةٍ بَيْنَ حَجَرَيْنِ، فَقِيلَ لَهَا مَنْ فَعَلَ بِكِ، أَفُلاَنٌ أَوْ فُلاَنٌ حَتَّى سُمِّيَ الْيَهُودِيُّ، فَأَوْمَأَتْ بِرَأْسِهَا، فَجِيءَ بِهِ، فَلَمْ يَزَلْ حَتَّى اعْتَرَفَ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرُضَّ رَأْسُهُ بِالْحِجَارَةِ.
Hassân b. Ebî Abbâd bize tahdis etti. [Dedi ki]: Hemmâm bize tahdis etti. [O] Katâde'den, [o da] Enes b. Malik —radıyallahu anh—'dan [nakletti]. [Enes] şöyle anlatmıştır: Yahudi'nin biri, bir genç kızın [cariyenin] başını iki taş arasında ezmişti. Kıza: “Sana bunu kim yaptı; falan mı, filan mı?” diye sorulurken, nihayet o Yahudi'nin ismi zikredildi. Kız başıyla işaret ederek [onayladı]. Bunun üzerine Yahudi getirildi, [sorgulandı] ve sonunda itiraf etti. Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— emretti de [kısas olarak] o Yahudi'nin başı da taşlarla ezildi.