2847. Hadis
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُنْكَدِرِ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ نَدَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ ـ قَالَ صَدَقَةُ أَظُنُّهُ ـ يَوْمَ الْخَنْدَقِ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ، ثُمَّ نَدَبَ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ، ثُمَّ نَدَبَ النَّاسَ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ لِكُلِّ نَبِيٍّ حَوَارِيًّا، وَإِنَّ حَوَارِيَّ الزُّبَيْرُ بْنُ الْعَوَّامِ ".
Sadaka bize tahdis etti. [Dedi ki]: İbn Uyeyne bize haber verdi. [Dedi ki]: İbnü'l-Münkedir bize tahdis etti. O, Cabir b. Abdullah —radıyallâhu anhümâ—'dan [şöyle] işitmiştir: “Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— insanları —Sadaka dedi ki: Sanıyorum Ahzab günü— gönüllü olmaya çağırdı. Zübeyr gönüllü olup öne atıldı. Sonra [tekrar] çağırdı, yine Zübeyr öne atıldı. Sonra insanları [tekrar] çağırdı, yine Zübeyr öne atıldı. Bunun üzerine Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— şöyle buyurdu: ‘Şüphesiz her peygamberin bir havarisi [yardımcısı] vardır. Benim havarim de Zübeyr b. el-Avvâm'dır.’”