2865. Hadis
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَدْخَلَ رِجْلَهُ فِي الْغَرْزِ وَاسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ قَائِمَةً، أَهَلَّ مِنْ عِنْدِ مَسْجِدِ ذِي الْحُلَيْفَةِ.
Ubeyd b. İsmail bana tahdis etti. [O] Ebu Üsâme'den, [o] Ubeydullah'tan, [o] Nâfi'den, [o da] İbn Ömer —radıyallâhu anhümâ—'dan nakletti ki; Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem—: “Ayağını üzengiye [garz] koyup devesi onunla beraber doğrulunca, Zülhuleyfe Mescidi'nin yanından telbiye getirmeye başlardı.”