2864. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ،. قَالَ رَجُلٌ لِلْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَفَرَرْتُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ لَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَفِرَّ، إِنَّ هَوَازِنَ كَانُوا قَوْمًا رُمَاةً، وَإِنَّا لَمَّا لَقِينَاهُمْ حَمَلْنَا عَلَيْهِمْ فَانْهَزَمُوا، فَأَقْبَلَ الْمُسْلِمُونَ عَلَى الْغَنَائِمِ وَاسْتَقْبَلُونَا بِالسِّهَامِ، فَأَمَّا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَفِرَّ، فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ وَإِنَّهُ لَعَلَى بَغْلَتِهِ الْبَيْضَاءِ وَإِنَّ أَبَا سُفْيَانَ آخِذٌ بِلِجَامِهَا، وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَنَا النَّبِيُّ لاَ كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ ".
Kuteybe bize tahdis etti. [Dedi ki]: Sehl b. Yusuf bize tahdis etti. [O] Şu'be'den, [o] Ebu İshak'tan [nakletti]. Bir adam Berâ b. Âzib —radıyallâhu anhümâ—'ya dedi ki: “Huneyn günü Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem—'i bırakıp kaçtınız mı?” [Berâ] dedi ki: “Fakat Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— kaçmadı. Hevazin [kabilesi] okçu bir topluluktu. Biz onlarla karşılaşınca üzerlerine hücum ettik, onlar bozguna uğradılar. Bunun üzerine Müslümanlar ganimetlere yöneldi. Fakat onlar [Hevazinliler] bizi oklarla karşıladılar. Ancak Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— kaçmadı. Yemin olsun ki onu gördüm; o beyaz katırının üzerindeydi. Ebu Süfyan da onun [katırın] geminden tutmuştu. Ve Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— şöyle diyordu: ‘Ben Nebiyim, yalan yok! Ben Abdulmuttalib'in oğluyum!’”