2943. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ حُمَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا غَزَا قَوْمًا لَمْ يُغِرْ حَتَّى يُصْبِحَ، فَإِنْ سَمِعَ أَذَانًا أَمْسَكَ، وَإِنْ لَمْ يَسْمَعْ أَذَانًا أَغَارَ بَعْدَ مَا يُصْبِحُ، فَنَزَلْنَا خَيْبَرَ لَيْلاً.
Bize Abdullah b. Muhammed tahdis etti. Bize Muâviye b. Amr tahdis etti. Bize Ebû İshâk, Humeyd’den, o da Enes’ten —radıyallâhu anh— [şöyle] işittiğini tahdis etti: Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— bir kavme gaza ettiğinde, sabah oluncaya kadar baskın yapmazdı. Eğer ezan sesini duyarsa [savaştan] vazgeçer; şayet ezan sesini duymazsa da sabah olduktan sonra baskın yapardı. [Bir defasında] Hayber’e geceleyin ulaştık.