2957. Hadis
وَبِهَذَا الإِسْنَادِ " مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ، وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ، وَمَنْ يُطِعِ الأَمِيرَ فَقَدْ أَطَاعَنِي، وَمَنْ يَعْصِ الأَمِيرَ فَقَدْ عَصَانِي، وَإِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ، فَإِنْ أَمَرَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَعَدَلَ، فَإِنَّ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرًا، وَإِنْ قَالَ بِغَيْرِهِ، فَإِنَّ عَلَيْهِ مِنْهُ ".
[Ebû Hureyre] yine bu isnadla [Nebi'nin şöyle buyurduğunu nakletti]: "Kim bana itaat ederse muhakkak Allah’a itaat etmiş olur. Kim de bana isyan ederse şüphesiz Allah’a isyan etmiş olur. Kim emîre (idareciye) itaat ederse muhakkak bana itaat etmiş olur. Kim de emîre isyan ederse şüphesiz bana isyan etmiş olur. İmâm (idareci) ancak bir kalkandır (cünne); onun arkasında savaşılır ve onunla (tehlikelerden) korunulur. Şayet o, Allah’tan sakınmayı (takvayı) emreder ve adaletle hükmederse, bundan dolayı kendisi için büyük bir ecir (sevap) vardır. Eğer bunun aksini söyler [veya emrederse], o zaman bu [günah] onun üzerinedir."