2965. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ وَكَانَ كَاتِبًا لَهُ قَالَ كَتَبَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنهما ـ فَقَرَأْتُهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَيَّامِهِ الَّتِي لَقِيَ فِيهَا انْتَظَرَ حَتَّى مَالَتِ الشَّمْسُ. ثُمَّ قَامَ فِي النَّاسِ قَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ، لاَ تَتَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُوِّ، وَسَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ، فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاصْبِرُوا، وَاعْلَمُوا أَنَّ الْجَنَّةَ تَحْتَ ظِلاَلِ السُّيُوفِ، ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ وَمُجْرِيَ السَّحَابِ وَهَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْهُمْ وَانْصُرْنَا عَلَيْهِمْ ".
Bize Abdullah b. Muhammed tahdis etti. Bize Muâviye b. Amr tahdis etti. Bize Ebû İshâk, Mûsâ b. Ukbe’den, o Sâlim Ebû’n-Nadr’dan (ki o Ömer b. Ubeydullah’ın azatlısı ve kâtibi idi) [nakletti]. Sâlim dedi ki: Abdullah b. Ebî Evfâ —radıyallâhu anhumâ— ona bir mektup yazmıştı; ben de onu okudum. [Mektupta şöyle yazıyordu]: Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— [düşmanla] karşılaştığı günlerden birinde güneş [batıya] meyledinceye kadar bekledi. Sonra insanlar arasında ayağa kalkıp şöyle buyurdu: "Ey insanlar! Düşmanla karşılaşmayı temenni etmeyin; Allah’tan afiyet dileyin! Fakat onlarla karşılaştığınızda da sabredin ve bilin ki cennet kılıçların gölgesi altındadır!" Sonra [şöyle dua etti]: "Ey Kitab’ı indiren, bulutları yürüten ve grupları (Ahzâb) perişan eden Allah’ım! Onları bozguna uğrat ve onlara karşı bize yardım et!"