2964. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ لَقَدْ أَتَانِي الْيَوْمَ رَجُلٌ فَسَأَلَنِي عَنْ أَمْرٍ مَا دَرَيْتُ مَا أَرُدُّ عَلَيْهِ، فَقَالَ أَرَأَيْتَ رَجُلاً مُؤْدِيًا نَشِيطًا، يَخْرُجُ مَعَ أُمَرَائِنَا فِي الْمَغَازِي، فَيَعْزِمُ عَلَيْنَا فِي أَشْيَاءَ لاَ نُحْصِيهَا. فَقُلْتُ لَهُ وَاللَّهِ مَا أَدْرِي مَا أَقُولُ لَكَ إِلاَّ أَنَّا كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَعَسَى أَنْ لاَ يَعْزِمَ عَلَيْنَا فِي أَمْرٍ إِلاَّ مَرَّةً حَتَّى نَفْعَلَهُ، وَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَنْ يَزَالَ بِخَيْرٍ مَا اتَّقَى اللَّهَ، وَإِذَا شَكَّ فِي نَفْسِهِ شَىْءٌ سَأَلَ رَجُلاً فَشَفَاهُ مِنْهُ، وَأَوْشَكَ أَنْ لاَ تَجِدُوهُ، وَالَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ مَا أَذْكُرُ مَا غَبَرَ مِنَ الدُّنْيَا إِلاَّ كَالثَّغْبِ شُرِبَ صَفْوُهُ وَبَقِيَ كَدَرُهُ.
Bize Osmân b. Ebî Şeybe tahdis etti. Bize Cerîr, Mansûr’dan, o Ebû Vâil’den [nakletti ki]; Abdullah [b. Mes’ûd] —radıyallâhu anh— şöyle demiştir: Bugün bana bir adam gelip öyle bir şey sordu ki ona ne cevap vereceğimi bilemedim. Dedi ki: "Bize teçhizatı tam (mü'diyen) ve hevesli (neşîtan) bir adam hakkında ne dersin? Bizim emîrlerimizle gazalara çıkar; onlar da bize altından kalkamayacağımız şeyler emrediyorlar." Ben ona şöyle dedim: "Vallahi sana ne diyeceğimi bilemiyorum. Ancak biz Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— ile birlikteyken; o bize bir şeyi ancak biz onu yapıncaya kadar bir kereden fazla emretmezdi. Şüphesiz her biriniz Allah’tan sakındığı sürece hayır üzere olmaya devam edecektir. Eğer kendisinde bir şeyden şüphe ederse, birine sorsun da o kişi onu bu şüpheden kurtarsın. Yakında böyle kimseleri de bulamayacaksınız. Kendisinden başka ilâh olmayana yemin olsun ki; dünyanın gelip geçmişini, ancak berrağı içilmiş de bulanığı kalmış küçük bir su birikintisi (sağb) gibi görüyorum."