2969. Hadis
حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ سَهْلٍ، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ فَزِعَ النَّاسُ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَسًا لأَبِي طَلْحَةَ بَطِيئًا، ثُمَّ خَرَجَ يَرْكُضُ وَحْدَهُ، فَرَكِبَ النَّاسُ يَرْكُضُونَ خَلْفَهُ، فَقَالَ " لَمْ تُرَاعُوا، إِنَّهُ لَبَحْرٌ ". فَمَا سُبِقَ بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ.
Bize el-Fazl b. Sehl tahdis etti. Bize Hüseyn b. Muhammed tahdis etti. Bize Cerîr b. Hâzim, Muhammed’den, o da Enes b. Mâlik’ten —radıyallâhu anh— [şöyle] tahdis etti: İnsanlar [Medine'de] korku ve telaşa kapıldılar. Bunun üzerine Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— Ebû Talha’ya ait yavaş bir ata binip tek başına at koşturarak [incelemeye] çıktı. İnsanlar da onun arkasından at sürerek [ona yetiştiler]. [Nebi]: "Korkulacak bir şey yok (lem turâ'û); şüphesiz bu [at] bir deryadır (çok hızlıdır)!" buyurdu. O günden sonra bu atı geçen olmadı.