2983. Hadis
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجْنَا وَنَحْنُ ثَلاَثُمِائَةٍ نَحْمِلُ زَادَنَا عَلَى رِقَابِنَا، فَفَنِيَ زَادُنَا، حَتَّى كَانَ الرَّجُلُ مِنَّا يَأْكُلُ فِي كُلِّ يَوْمٍ تَمْرَةً. قَالَ رَجُلٌ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، وَأَيْنَ كَانَتِ التَّمْرَةُ تَقَعُ مِنَ الرَّجُلِ قَالَ لَقَدْ وَجَدْنَا فَقْدَهَا حِينَ فَقَدْنَاهَا، حَتَّى أَتَيْنَا الْبَحْرَ فَإِذَا حُوتٌ قَدْ قَذَفَهُ الْبَحْرُ، فَأَكَلْنَا مِنْهَا ثَمَانِيَةَ عَشَرَ يَوْمًا مَا أَحْبَبْنَا.
Bize Sadaka b. el-Fadl tahdis etti. Bize Abde, Hişâm’dan haber verdi. O Vehb b. Keysân’dan, o da Câbir’den —radıyallâhu anh— [naklederek şöyle] dedi: Üç yüz kişi olarak yola çıktık; azıklarımızı boyunlarımızda taşıyorduk. Azığımız tükendi; öyle ki bizden bir adam günde [sadece] bir hurma yiyordu. Bir adam: "Ey Ebû Abdullah! O bir hurma bir adama ne yapardı (nasıl doyardı)?" diye sordu. O: "Onu tamamen kaybettiğimizde kıymetini anladık. Nihayet denize vardığımızda, denizin kenara attığı büyük bir balık (hût) ile karşılaştık. Ondan on sekiz gün boyunca dilediğimizce yedik." dedi.