2982. Hadis
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مَرْحُومٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ ـ رضى الله عنه قَالَ خَفَّتْ أَزْوَادُ النَّاسِ وَأَمْلَقُوا، فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي نَحْرِ إِبِلِهِمْ، فَأَذِنَ لَهُمْ، فَلَقِيَهُمْ عُمَرُ فَأَخْبَرُوهُ فَقَالَ مَا بَقَاؤُكُمْ بَعْدَ إِبِلِكُمْ فَدَخَلَ عُمَرُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا بَقَاؤُهُمْ بَعْدَ إِبِلِهِمْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَادِ فِي النَّاسِ يَأْتُونَ بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ ". فَدَعَا وَبَرَّكَ عَلَيْهِ، ثُمَّ دَعَاهُمْ بِأَوْعِيَتِهِمْ، فَاحْتَثَى النَّاسُ حَتَّى فَرَغُوا، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ ".
Bize Bişr b. Merhûm tahdis etti. Bize Hâtim b. İsmâil, Yezîd b. Ebî Ubeyd’den, o da Seleme’den —radıyallâhu anh— [naklederek şöyle] tahdis etti: İnsanların azıkları azaldı ve muhtaç duruma düştüler (amlakū). Bunun üzerine [yolculuk yaptıkları] develerini kesmek için Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem—’e gelip [izin istediler]. O da onlara izin verdi. [Daha sonra] Ömer onlarla karşılaştı; durumu ona haber verdiklerinde [Ömer]: "Develeriniz [gittikten] sonra geriye neyiniz kalacak?" dedi. Ömer Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem—’in huzuruna girip: "Ya Resûlullah! Develerden sonra onlara ne kalacak?" dedi. Bunun üzerine Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem—: "İnsanlara seslen de ellerinde kalan azıkları getirsinler!" buyurdu. [Gelen azıklar üzerine] dua etti ve bereket diledi. Sonra onları kaplarıyla [azık almaya] çağırdı. İnsanlar [kaplarını] doldurup bitirinceye kadar [azıktan] avuç avuç aldılar. Sonra Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— [şöyle] buyurdu: "Şahitlik ederim ki Allah’tan başka ilâh yoktur ve ben de Allah’ın Resûlü’yüm!"