3100. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا نَافِعٌ، سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِي، وَفِي نَوْبَتِي، وَبَيْنَ سَحْرِي وَنَحْرِي، وَجَمَعَ اللَّهُ بَيْنَ رِيقِي وَرِيقِهِ. قَالَتْ دَخَلَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بِسِوَاكٍ، فَضَعُفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْهُ، فَأَخَذْتُهُ فَمَضَغْتُهُ ثُمَّ سَنَنْتُهُ بِهِ.
Bize İbn Ebû Meryem tahdis etti. Bize Nâfi’ tahdis etti. İbn Ebû Müleyke’nin şöyle dediğini işittim: Hz. Âişe —radıyallâhu anhâ— şöyle demiştir: Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— benim evimde, bana sıra geldiği gün [nevbetimde] ve başı göğsüm ile boynum arasındayken vefat etti. Ayrıca Allah, O vefat etmeden hemen önce benim tükürüğümle O’nun tükürüğünü (vefatından önceki son anlarda) bir araya getirdi. Şöyle ki: Kardeşim Abdurrahman elinde bir misvakla yanımıza girmişti. Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— (bitkin düştüğü için) misvağı (hazırlamaya) güç yetiremedi. Ben de misvağı alıp ağzımda çiğneyerek yumuşattım [ıslattım] ve onunla Efendimizin dişlerini temizledim.