3145. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَوْمًا وَمَنَعَ آخَرِينَ، فَكَأَنَّهُمْ عَتَبُوا عَلَيْهِ فَقَالَ " إِنِّي أُعْطِي قَوْمًا أَخَافُ ظَلَعَهُمْ وَجَزَعَهُمْ، وَأَكِلُ أَقْوَامًا إِلَى مَا جَعَلَ اللَّهُ فِي قُلُوبِهِمْ مِنَ الْخَيْرِ وَالْغِنَى، مِنْهُمْ عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ ". فَقَالَ عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِكَلِمَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُمْرَ النَّعَمِ. وَزَادَ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ جَرِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِمَالٍ أَوْ بِسَبْىٍ فَقَسَمَهُ. بِهَذَا.
Bize Mûsâ b. İsmâîl tahdis etti. Bize Cerîr b. Hâzim tahdis etti. Bize Hasan [el-Basrî], Amr b. Tağlib’den —radıyallâhu anh— [naklederek şunları] tahdis etti: Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— (eline geçen malı veya esirleri dağıtırken) bir gruba pay verip diğerlerini mahrum bırakmıştı. Pay alamayanlar —onun bu taksimine— içten içe sitem eder gibi bir tavır içine girince Efendimiz şöyle buyurdu: 'Ben, (zayıflıklarından dolayı İslam’dan) sapmalarından ve sabırsızlık göstermelerinden korktuğum bazı topluluklara pay veriyorum. Bazılarını ise —imanlarındaki sağlamlık sebebiyle— Allah’ın kalplerine koyduğu hayra ve gönül zengliğine havale ediyorum. İşte Amr b. Tağlib de bunlardan (kalbi imanla mutmain olanlardan) biridir.' Amr b. Tağlib şöyle derdi: 'Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem—’in (benim hakkımdaki) bu sözü yanında, bütün o değerli kızıl develer benim olsa yine de sevinmezdim (bu şeref bana yeter)!' Ebû Âsım’ın ilavesine göre Resûlullah’a bir mal ya da bir esir grubu getirilmişti de bu taksimi o esnada yapmıştı.