312. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ مَا كَانَ لإِحْدَانَا إِلاَّ ثَوْبٌ وَاحِدٌ تَحِيضُ فِيهِ، فَإِذَا أَصَابَهُ شَىْءٌ مِنْ دَمٍ، قَالَتْ بِرِيقِهَا فَقَصَعَتْهُ بِظُفْرِهَا.
Ebu Nuaym bize tahdis etti, dedi ki: İbrahim b. Nâfi bize tahdis etti; İbn Ebî Necîh’ten, Mücahid’den [naklen] dedi ki: Aişe (şöyle) dedi: “Bizden birimizin içinde ay hali (hayız) olduğu tek bir elbisesinden başka bir şeyi yoktu. Şayet ona (elbisesine) kandan bir şey isabet ederse, onu tükürüğüyle (ıslatır) ve tırnağıyla (kazıyıp) ufalayarak giderirdi.”