321. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، قَالَ حَدَّثَتْنِي مُعَاذَةُ، أَنَّ امْرَأَةً، قَالَتْ لِعَائِشَةَ أَتَجْزِي إِحْدَانَا صَلاَتَهَا إِذَا طَهُرَتْ فَقَالَتْ أَحَرُورِيَّةٌ أَنْتِ كُنَّا نَحِيضُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلاَ يَأْمُرُنَا بِهِ. أَوْ قَالَتْ فَلاَ نَفْعَلُهُ.
Musa b. İsmail bize tahdis etti, dedi ki: Hemmâm bize tahdis etti, dedi ki: Katâde bize tahdis etti, dedi ki: Muâze bana (şöyle) tahdis etti: Bir kadın Aişe’ye: “Birimiz temizlendiğinde (ay halindeyken kılamadığı) namazını kaza eder mi?” diye sordu. Aişe ona: “Sen Harûrî (Harici) misin? Biz Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in zamanında ay hali (hayız) olurduk da o bize bunu (namazı kaza etmemizi) emretmezdi.” —veya ‘bunu yapmazdık’— dedi.