327. Hadis
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ اسْتُحِيضَتْ سَبْعَ سِنِينَ، فَسَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ، فَأَمَرَهَا أَنْ تَغْتَسِلَ فَقَالَ " هَذَا عِرْقٌ ". فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاَةٍ.
İbrahim b. el-Münzir bize tahdis etti, dedi ki: Ma’n bize tahdis etti, dedi ki: İbn Ebî Zi’b bana tahdis etti; İbn Şihâb’dan, Urve’den ve Amre’den, [onlar da] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in eşi Aişe’den [naklen] dedi ki: “Ümmü Habîbe yedi yıl boyunca müstahâda oldu (istihaza kanı gördü). Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e sordu. (Efendimiz) ona gusletmesini emredip: ‘Bu ancak bir damardır (gelen kandır).’ buyurdu. (Ümmü Habîbe) her namaz için guslederdi.”