3405. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَسَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَسْمًا، فَقَالَ رَجُلٌ إِنَّ هَذِهِ لَقِسْمَةٌ مَا أُرِيدَ بِهَا وَجْهُ اللَّهِ. فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ، فَغَضِبَ حَتَّى رَأَيْتُ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ، ثُمَّ قَالَ " يَرْحَمُ اللَّهُ مُوسَى قَدْ أُوذِيَ بِأَكْثَرَ مِنْ هَذَا فَصَبَرَ ".
Ebu'l-Velîd bize söyledi, [dedi ki]: Şu'be bize söyledi; [o] A'meş'den, [o] da şöyle dedi: Ebû Vâil'i işittim, [o] da şöyle dedi: Abdullah (b. Mes'ûd) radıyallahu anh'i işittim, şöyle dedi: "Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bir taksimat yapmıştı. Bunun üzerine bir adam: 'Şüphesiz bu, kendisiyle Allah'ın rızasının (vechinin) kastedilmediği bir taksimattır' dedi. Ben de Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e geldim ve bunu ona haber verdim. Gazaplandı, hatta gazabı yüzünde gördüm. Sonra şöyle buyurdu: 'Allah Musa'ya rahmet etsin. O bundan daha fazlasıyla eziyet gördü de sabretti.'"