3423. Hadis
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ عِفْرِيتًا مِنَ الْجِنِّ تَفَلَّتَ الْبَارِحَةَ لِيَقْطَعَ عَلَىَّ صَلاَتِي، فَأَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْهُ، فَأَخَذْتُهُ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْبُطَهُ عَلَى سَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ حَتَّى تَنْظُرُوا إِلَيْهِ كُلُّكُمْ فَذَكَرْتُ دَعْوَةَ أَخِي سُلَيْمَانَ رَبِّ هَبْ لِي مُلْكًا لاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي. فَرَدَدْتُهُ خَاسِئًا ". عِفْرِيتٌ مُتَمَرِّدٌ مِنْ إِنْسٍ أَوْ جَانٍّ، مِثْلُ زِبْنِيَةٍ جَمَاعَتُهَا الزَّبَانِيَةُ.
Muhammed b. Beşşâr bana söyledi, [dedi ki]: Muhammed b. Ca'fer bize söyledi, [dedi ki]: Şu'be bize söyledi; [o] Muhammed b. Ziyâd'dan, [o] Ebû Hureyre'den, [o da] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den [nakletti] ki, şöyle buyurdu: "Cinlerden bir ifrit, namazımı bana kestirmek için dün gece aniden üzerime atıldı. Allah beni ona muktedir kıldı (imkân verdi). Ben de onu yakaladım ve hepiniz ona bakasınız diye onu mescidin direklerinden bir direğe bağlamak istedim. Fakat kardeşim Süleyman'ın: 'Rabbim! Bana, benden sonra hiç kimseye yaraşmayacak bir mülk (hükümranlık) hibe et' (duasını) hatırladım ve onu hor ve hakir bir halde geri çevirdim (kovdum)." (Râvi dedi ki): İfrit, insanlardan veya cinlerden azgın ve mütemerrid (inatçı) olan demektir; tıpkı "Zibniye" gibi ki, onun çoğulu "Zebâniye"dir.