3481. Hadis
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَ رَجُلٌ يُسْرِفُ عَلَى نَفْسِهِ، فَلَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ قَالَ لِبَنِيهِ إِذَا أَنَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اطْحَنُونِي ثُمَّ ذَرُّونِي فِي الرِّيحِ، فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَدَرَ عَلَىَّ رَبِّي لَيُعَذِّبَنِّي عَذَابًا مَا عَذَّبَهُ أَحَدًا. فَلَمَّا مَاتَ فُعِلَ بِهِ ذَلِكَ، فَأَمَرَ اللَّهُ الأَرْضَ، فَقَالَ اجْمَعِي مَا فِيكِ مِنْهُ. فَفَعَلَتْ فَإِذَا هُوَ قَائِمٌ، فَقَالَ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ يَا رَبِّ، خَشْيَتُكَ. فَغَفَرَ لَهُ ". وَقَالَ غَيْرُهُ " مَخَافَتُكَ يَا رَبِّ ".
Abdullah b. Muhammed bana söyledi, [dedi ki]: Hişâm bize söyledi, [dedi ki]: Ma'mer bize haber verdi; [o] Zührî'den, [o] Humeyd b. Abdurrahman'dan, [o] Ebû Hureyre radıyallahu anh'den [nakletti] ki, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Bir adam nefsine karşı israf etmişti (çok günah işlemişti). Ölüm (hali) kendisine geldiğinde oğullarına (şöyle) dedi: 'Ben öldüğüm zaman beni yakın, sonra beni öğütün, sonra da rüzgarda beni havaya savurun. Vallahi eğer Rabbim bana güç yetirirse (beni ele geçirirse, hiç) kimseye etmediği bir azapla bana azap eder.' Öldüğü zaman ona bu (vasiyeti) yapıldı. Allah yeryüzüne emretti ve: 'İçindeki ondan (o adamdan) olan şeyleri topla' dedi. (Yeryüzü bunu) yaptı. Bir de baktın ki o (adam) ayakta duruyor. (Allah): 'Seni bu yaptığın işe ne sevk etti?' dedi. (Adam): 'Ey Rabbim! Senin korkun' dedi. Bunun üzerine (Allah) onu bağışladı." Başkası (başka bir râvi) şöyle dedi: "(Adam): 'Ey Rabbim! Senden korkmam (sevk etti, dedi).'"