3672. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ، حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ أَوْ بِذَاتِ الْجَيْشِ انْقَطَعَ عِقْدٌ لِي، فَأَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْتِمَاسِهِ، وَأَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ، وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ، فَأَتَى النَّاسُ أَبَا بَكْرٍ، فَقَالُوا أَلاَ تَرَى مَا صَنَعَتْ عَائِشَةُ أَقَامَتْ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِالنَّاسِ مَعَهُ، وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ، فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاضِعٌ رَأْسَهُ عَلَى فَخِذِي قَدْ نَامَ، فَقَالَ حَبَسْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسَ، وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ قَالَتْ فَعَاتَبَنِي، وَقَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ، وَجَعَلَ يَطْعُنُنِي بِيَدِهِ فِي خَاصِرَتِي، فَلاَ يَمْنَعُنِي مِنَ التَّحَرُّكِ إِلاَّ مَكَانُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى فَخِذِي، فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَصْبَحَ عَلَى غَيْرِ مَاءٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ التَّيَمُّمِ، فَتَيَمَّمُوا، فَقَالَ أُسَيْدُ بْنُ الْحُضَيْرِ مَا هِيَ بِأَوَّلِ بَرَكَتِكُمْ يَا آلَ أَبِي بَكْرٍ. فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَبَعَثْنَا الْبَعِيرَ الَّذِي كُنْتُ عَلَيْهِ فَوَجَدْنَا الْعِقْدَ تَحْتَهُ.
Kuteybe b. Said bize tahdis etti. [O], Malik'ten; [o], Abdurrahman b. el-Kasım'dan; [o], babasından; [o da] Aişe radıyallahu anha'dan [nakletti]. [Aişe] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber seferlerinin birine çıkmıştık. Nihayet Beydâ'ya veya Zâtü'l-Ceyş'e vardığımızda kolyem koptu (kayboldu). Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu aramak için orada konakladı, insanlar da onunla beraber konakladılar. Oysa bir su başında değillerdi ve yanlarında da su yoktu. İnsanlar Ebu Bekir'e gelip: 'Aişe'nin ne yaptığına baksana! Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i ve insanları burada konaklattı; oysa su başında değiller ve yanlarında su da yok' dediler. Ebu Bekir geldi; o sırada Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem başını uyluğumun üzerine koymuş uyumuştu. [Ebu Bekir]: 'Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i ve insanları burada hapsettin; oysa su başında değiller ve yanlarında su da yok' dedi. [Aişe] dedi ki: Beni azarladı ve Allah'ın söylemesini dilediği (sert) sözleri söyledi. Eliyle böğrüme dürtmeye başladı. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in uyluğumun üzerindeki yerinden (onu uyandırmamak için) kımıldamamam dışında beni hareket etmekten alıkoyan hiçbir şey yoktu. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem uyudu, nihayet sabahladı; susuz bir haldeydiler. Bunun üzerine Allah teyemmüm ayetini indirdi ve teyemmüm ettiler. Üseyd b. el-Hudayr: 'Ey Ebu Bekir ailesi! Bu sizin (ümmet için) ilk bereketiniz değildir' dedi. Aişe dedi ki: Üzerinde bulunduğum deveyi kaldırdığımızda kolyeyi onun altında bulduk.