3676. Hadis
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا صَخْرٌ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَيْنَمَا أَنَا عَلَى بِئْرٍ أَنْزِعُ مِنْهَا جَاءَنِي أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ، فَأَخَذَ أَبُو بَكْرٍ الدَّلْوَ، فَنَزَعَ ذَنُوبًا أَوْ ذَنُوبَيْنِ وَفِي نَزْعِهِ ضَعْفٌ، وَاللَّهُ يَغْفِرُ لَهُ، ثُمَّ أَخَذَهَا ابْنُ الْخَطَّابِ مِنْ يَدِ أَبِي بَكْرٍ، فَاسْتَحَالَتْ فِي يَدِهِ غَرْبًا، فَلَمْ أَرَ عَبْقَرِيًّا مِنَ النَّاسِ يَفْرِي فَرِيَّهُ، فَنَزَعَ حَتَّى ضَرَبَ النَّاسُ بِعَطَنٍ ". قَالَ وَهْبٌ الْعَطَنُ مَبْرَكُ الإِبِلِ، يَقُولُ حَتَّى رَوِيَتِ الإِبِلُ فَأَنَاخَتْ.
Ahmed b. Said Ebu Abdullah bize tahdis etti. [O dedi ki]: Vehb b. Cerir bize tahdis etti. [O dedi ki]: Sahr bize tahdis etti. [O], Nafi'den [nakletti] ki; Abdullah b. Ömer radıyallahu anhuma şöyle demiştir: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: 'Ben bir kuyunun başında oradan su çekerken Ebu Bekir ve Ömer bana geldiler. Ebu Bekir kovayı aldı ve bir veya iki kova su çekti. Onun çekişinde bir zayıflık vardı -Allah onu mağfiret etsin-. Sonra İbnü'l-Hattab, kovayı Ebu Bekir'in elinden aldı. [Kova] onun elinde kocaman bir kovaya (garb) dönüştü. İnsanlar arasında onun gibi işini (mükemmel) yapan bir dahî (abkarî) görmedim. O (o kadar çok su) çekti ki, nihayet insanlar (develerini sulayıp) dinlenme yerlerine (atın) çektiler.' Vehb dedi ki: Atan; develerin (su içtikten sonra) çöktükleri yerdir. Yani develer suya kanıp (oraya) çöktüler.