3677. Hadis
حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ أَبِي الْحُسَيْنِ الْمَكِّيُّ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ إِنِّي لَوَاقِفٌ فِي قَوْمٍ، فَدَعَوُا اللَّهَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَقَدْ وُضِعَ عَلَى سَرِيرِهِ، إِذَا رَجُلٌ مِنْ خَلْفِي قَدْ وَضَعَ مِرْفَقَهُ عَلَى مَنْكِبِي، يَقُولُ رَحِمَكَ اللَّهُ، إِنْ كُنْتُ لأَرْجُو أَنْ يَجْعَلَكَ اللَّهُ مَعَ صَاحِبَيْكَ، لأَنِّي كَثِيرًا مِمَّا كُنْتُ أَسْمَعُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ كُنْتُ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ، وَفَعَلْتُ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ، وَانْطَلَقْتُ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ. فَإِنْ كُنْتُ لأَرْجُو أَنْ يَجْعَلَكَ اللَّهُ مَعَهُمَا. فَالْتَفَتُّ فَإِذَا هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ.
Velid b. Salih bana tahdis etti. [O dedi ki]: İsa b. Yunus bize tahdis etti. [O dedi ki]: Ömer b. Said b. Ebi'l-Hüseyn el-Mekkî bize tahdis etti. [O], İbn Ebi Müleyke'den; [o da] İbn Abbas radıyallahu anhuma'dan [nakletti]. [İbn Abbas] dedi ki: Ömer b. el-Hattab (cenazesi için) teneşir (serir) üzerine konulmuşken, Allah'a onun için dua eden bir topluluğun içinde duruyordum. Birden arkamdan bir adam dirseğini omzuma koydu ve şöyle dedi: 'Allah sana rahmet etsin! Andolsun ki ben, Allah'ın seni iki arkadaşınla (Resulullah ve Ebu Bekir ile) beraber kılacağını umuyordum. Zira ben Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i pek çok defa şöyle buyururken işitirdim: 'Ben, Ebu Bekir ve Ömer şuradaydık', 'Ben, Ebu Bekir ve Ömer şunu yaptık', 'Ben, Ebu Bekir ve Ömer şuraya gittik'. İşte bu yüzden Allah'ın seni o ikisiyle beraber kılacağını umuyordum.' Arkama dönüp baktığımda bir de gördüm ki o, Ali b. Ebi Talib imiş.