3736. Hadis
وَقَالَ نُعَيْمٌ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي مَوْلًى، لأُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ. أَنَّ الْحَجَّاجَ بْنَ أَيْمَنَ ابْنِ أُمِّ أَيْمَنَ،، وَكَانَ، أَيْمَنُ ابْنُ أُمِّ أَيْمَنَ أَخَا أُسَامَةَ لأُمِّهِ، وَهْوَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ، فَرَآهُ ابْنُ عُمَرَ لَمْ يُتِمَّ رُكُوعَهُ وَلاَ سُجُودَهُ فَقَالَ أَعِدْ.
Nuaym, İbnü'l-Mübârek'ten [naklederek] şöyle dedi: Ma'mer bize haber verdi; [o] Zührî'den, [o] şöyle dedi: Usâme b. Zeyd’in bir azatlısı bana haber verdi ki; Haccâc b. Eymen b. Ümmü Eymen -ki Eymen b. Ümmü Eymen, Usâme’nin anne bir kardeşi olup Ensar’dan bir adamdı- (namaz kılıyordu). İbn Ömer onu gördü; rükûsunu ve secdesini tam yapmıyordu. Bunun üzerine: "İade et (yeniden kıl)!" dedi.