3822. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ قَالَ جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه مَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ، وَلاَ رَآنِي إِلاَّ ضَحِكَ.
İshak el-Vâsitî bize söyledi, [dedi ki]: Halid bize söyledi; [o] Beyân'dan, [o] Kays'tan, (şöyle) dedi: Onu şöyle derken işittim: Cerîr b. Abdullah radıyallahu anh dedi ki: "Müslüman olduğumdan beri Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem (yanına girmeme) bana hiç engel olmadı. Ve beni her gördüğünde mutlaka gülümsedi."