3831. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ هِشَامٌ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ عَاشُورَاءُ يَوْمًا تَصُومُهُ قُرَيْشٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَصُومُهُ، فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ صَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ، فَلَمَّا نَزَلَ رَمَضَانُ كَانَ مَنْ شَاءَ صَامَهُ، وَمَنْ شَاءَ لاَ يَصُومُهُ.
Müsedded bize söyledi, [dedi ki]: Yahya bize söyledi; (o) dedi ki: Hişâm: Babam bana söyledi; [o] Aişe radıyallahu anhâ'dan [nakletti] ki, şöyle dedi: "Aşure, Cahiliye devrinde Kureyş'in oruç tuttuğu bir gündü. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem de onu tutardı. Medine'ye gelince onu tuttu ve tutulmasını emretti. Ramazan inince; dileyen onu tuttu, dileyen onu tutmadı."