3835. Hadis
حَدَّثَنِي فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أَسْلَمَتِ امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ لِبَعْضِ الْعَرَبِ، وَكَانَ لَهَا حِفْشٌ فِي الْمَسْجِدِ قَالَتْ فَكَانَتْ تَأْتِينَا فَتَحَدَّثُ عِنْدَنَا فَإِذَا فَرَغَتْ مِنْ حَدِيثِهَا قَالَتْ وَيَوْمُ الْوِشَاحِ مِنْ تَعَاجِيبِ رَبِّنَا أَلاَ إِنَّهُ مِنْ بَلْدَةِ الْكُفْرِ أَنْجَانِي فَلَمَّا أَكْثَرَتْ قَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ وَمَا يَوْمُ الْوِشَاحِ قَالَتْ خَرَجَتْ جُوَيْرِيَةٌ لِبَعْضِ أَهْلِي، وَعَلَيْهَا وِشَاحٌ مِنْ أَدَمٍ فَسَقَطَ مِنْهَا، فَانْحَطَّتْ عَلَيْهِ الْحُدَيَّا وَهْىَ تَحْسِبُهُ لَحْمًا، فَأَخَذَتْ فَاتَّهَمُونِي بِهِ فَعَذَّبُونِي، حَتَّى بَلَغَ مِنْ أَمْرِي أَنَّهُمْ طَلَبُوا فِي قُبُلِي، فَبَيْنَا هُمْ حَوْلِي وَأَنَا فِي كَرْبِي إِذْ أَقْبَلَتِ الْحُدَيَّا حَتَّى وَازَتْ بِرُءُوسِنَا ثُمَّ أَلْقَتْهُ، فَأَخَذُوهُ فَقُلْتُ لَهُمْ هَذَا الَّذِي اتَّهَمْتُمُونِي بِهِ وَأَنَا مِنْهُ بَرِيئَةٌ.
Ferve b. Ebi'l-Mağrâ bana söyledi, [dedi ki]: Ali b. Müshir bize haber verdi; [o] Hişâm'dan, [o] babasından, [o] Aişe radıyallahu anhâ'dan [nakletti] ki, şöyle dedi: "Araplardan bazılarına ait siyah bir cariye Müslüman oldu. Onun mescidde küçük bir kulübesi vardı. (Aişe) dedi ki: Bize gelir ve yanımızda konuşurdu. Konuşmasını bitirince şöyle derdi: 'Kuşak (vişah) günü Rabbimizin şaşılacak işlerindendir, Bilin ki O beni küfür beldesinden kurtardı.' Bunu çokça söyleyince, Aişe ona: 'Kuşak günü nedir?' dedi. (Kadın) dedi ki: 'Ailemden küçük bir kız çıktı. Üzerinde deriden bir kuşak vardı. O ondan düştü. Bir çaylak onun üzerine süzüldü; onu et sandı ve aldı. (Sahiplerim) beni onunla itham ettiler ve bana azap ettiler. Hatta iş o raddeye vardı ki, fercimi aradılar. Onlar etrafımda iken ve ben sıkıntım içindeyken, birden o çaylak geldi ve başlarımızın hizasına kadar yaklaştı. Sonra onu attı. Onu aldılar. Ben onlara: İşte beni kendisiyle itham ettiğiniz şey budur; ben ise ondan beriyim, dedim.'"