3922. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْغَارِ فَرَفَعْتُ رَأْسِي، فَإِذَا أَنَا بِأَقْدَامِ الْقَوْمِ، فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ، لَوْ أَنَّ بَعْضَهُمْ طَأْطَأَ بَصَرَهُ رَآنَا. قَالَ " اسْكُتْ يَا أَبَا بَكْرٍ، اثْنَانِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا ".
Musa b. İsmail bize söyledi, [dedi ki]: Hemmâm bize söyledi; [o] Sâbit'ten, [o] Enes'ten, [o da] Ebû Bekir radıyallahu anh'den [nakletti] ki, şöyle dedi: "Mağarada Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraberken başımı kaldırdım, bir de baktım ki [bizi arayan] kavmin ayaklarını gördüm. 'Ey Allah'ın Nebisi! Eğer onlardan biri [başını eğip] biraz aşağı baksa bizi görür' dedim. [Resulullah]: 'Sus ey Ebû Bekir! Üçüncüleri Allah olan iki kişi [hakkında ne düşünürsün?]' buyurdu."