3937. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ، فَآخَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُ وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيِّ، فَعَرَضَ عَلَيْهِ أَنْ يُنَاصِفَهُ أَهْلَهُ وَمَالَهُ، فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ وَمَالِكَ، دُلَّنِي عَلَى السُّوقِ. فَرَبِحَ شَيْئًا مِنْ أَقِطٍ وَسَمْنٍ، فَرَآهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ أَيَّامٍ وَعَلَيْهِ وَضَرٌ مِنْ صُفْرَةٍ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَهْيَمْ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ. قَالَ " فَمَا سُقْتَ فِيهَا ". فَقَالَ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ ".
Muhammed b. Yûsuf bize söyledi, [dedi ki]: Süfyân bize söyledi; [o] Humeyd'den, [o da] Enes radıyallahu anh'dan [nakletti] ki, şöyle demiştir: Abdurrahman b. Avf [Medine'ye] geldiğinde, Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem onunla Ensar'dan Sa'd b. er-Rebî' arasında kardeşlik kurdu. Sa'd, Abdurrahman'a ailesini ve malını onunla yarı yarıya bölüşmeyi teklif etti. Abdurrahman ise: 'Allah aileni ve malını senin için mübarek kılsın; sen bana çarşının yolunu göster' dedi. [Çarşıya gidip ticaret yaptı ve] bir miktar keş (kurutulmuş yoğurt) ve sade yağdan kar elde etti. Birkaç gün sonra Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem onu üzerinde sarı bir koku izi varken gördü ve: 'Bu ne hal ey Abdurrahman? (Hayırdır?)' diye sordu. Abdurrahman: 'Ey Allah'ın Resulü! Ensar'dan bir kadınla evlendim' dedi. Resulullah: 'Ona mehir olarak ne verdin?' buyurdu. Abdurrahman: 'Bir hurma çekirdeği ağırlığında altın' dedi. Bunun üzerine Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem: 'Bir koyunla da olsa [düğün yemeği olan] velime ver' buyurdu.