3971. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ، عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ كَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ، فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ، فَذَكَرَ قَتْلَهُ وَقَتْلَ ابْنِهِ، فَقَالَ بِلاَلٌ لاَ نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ.
Abdülazîz b. Abdillâh bize söyledi, [dedi ki]: Yûsuf b. el-Mâcişûn bana söyledi; [o] Sâlih b. İbrâhîm b. Abdurrahmân b. Avf'tan, [o] babasından, [o] dedesi Abdurrahmân'dan [nakletti] ki; [Abdurrahmân] şöyle demiştir: Ümeyye b. Halef ile [karşılıklı can ve mal güvenliğini sağlayan] bir anlaşma yapmıştım. Bedir günü olduğunda -[Abdurrahmân devamla] onun ve oğlunun öldürülüşünü anlatarak [şöyle dedi]- Bilâl [Ümeyye'yi görünce]: 'Eğer Ümeyye kurtulursa, ben kurtulmayayım!' dedi.