4070. Hadis
وَعَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ، سَمِعْتُ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو عَلَى صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ وَسُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو وَالْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَنَزَلَتْ {لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ} إِلَى قَوْلِهِ {فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ}.
Hanzala b. Ebî Süfyân'dan; [o] Sâlim b. Abdullâh'ın şöyle dediğini işittiğini nakletmiştir: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem [bir ara] Safvân b. Ümeyye, Süheyl b. Amr ve el-Hâris b. Hişâm'a [isimlerini zikrederek] beddua ediyordu. Bunun üzerine Allah Teâlâ: { لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ } 'Emirden [kulların tövbesini kabul veya onlara azap etme hususunda] senin yapacağın bir şey yoktur. Çünkü onlar zalimlerin ta kendisidirler' (Âl-i İmrân, 128) [ayetini] indirdi.