4128. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ وَنَحْنُ سِتَّةُ نَفَرٍ بَيْنَنَا بَعِيرٌ نَعْتَقِبُهُ، فَنَقِبَتْ أَقْدَامُنَا وَنَقِبَتْ قَدَمَاىَ وَسَقَطَتْ أَظْفَارِي، وَكُنَّا نَلُفُّ عَلَى أَرْجُلِنَا الْخِرَقَ، فَسُمِّيَتْ غَزْوَةَ ذَاتِ الرِّقَاعِ، لِمَا كُنَّا نَعْصِبُ مِنَ الْخِرَقِ عَلَى أَرْجُلِنَا، وَحَدَّثَ أَبُو مُوسَى بِهَذَا، ثُمَّ كَرِهَ ذَاكَ، قَالَ مَا كُنْتُ أَصْنَعُ بِأَنْ أَذْكُرَهُ. كَأَنَّهُ كَرِهَ أَنْ يَكُونَ شَىْءٌ مِنْ عَمَلِهِ أَفْشَاهُ.
Muhammed b. el-Alâ bize söyledi, [dedi ki]: Ebû Üsâme bize Büreyd b. Abdullâh b. Ebî Bürde'den, o Ebû Bürde'den, o da Ebû Mûsâ radıyallahu anh'tan [şöyle] nakletti: 'Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem ile bir gazveye çıktık. Altı kişiydik ve aramızda nöbetleşe bindiğimiz bir devemiz vardı. [Yürümekten] ayaklarımız delindi [aşındı], benim de ayaklarım delindi ve tırnaklarım düştü. [Acıyı azaltmak için] ayaklarımıza bez parçaları sarıyorduk. İşte ayaklarımıza bağladığımız bu bez parçaları [rikâ‘] yüzünden o gazveye "Zâtürrika" (yamalı/bezli gazve) denilmiştir.' Ebû Mûsâ bu hadisi nakletmiş [sonra], bunu yapmayı hoş görmemiş ve: 'Bunu anlatmakla ne yapacaktım ki [keşke anlatmasaydım]!' demiştir. Sanki o, yaptığı amellerden bir şeyi ifşa [ve izhar] etmeyi hoş görmemiş [ihlasını korumak istemiş] gibiydi.