4139. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ نَجْدٍ، فَلَمَّا أَدْرَكَتْهُ الْقَائِلَةُ وَهْوَ فِي وَادٍ كَثِيرِ الْعِضَاهِ، فَنَزَلَ تَحْتَ شَجَرَةٍ وَاسْتَظَلَّ بِهَا وَعَلَّقَ سَيْفَهُ، فَتَفَرَّقَ النَّاسُ فِي الشَّجَرِ يَسْتَظِلُّونَ، وَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ دَعَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجِئْنَا، فَإِذَا أَعْرَابِيٌّ قَاعِدٌ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَقَالَ " إِنَّ هَذَا أَتَانِي وَأَنَا نَائِمٌ، فَاخْتَرَطَ سَيْفِي فَاسْتَيْقَظْتُ، وَهْوَ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِي، مُخْتَرِطٌ صَلْتًا، قَالَ مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي قُلْتُ اللَّهُ. فَشَامَهُ، ثُمَّ قَعَدَ، فَهْوَ هَذَا ". قَالَ وَلَمْ يُعَاقِبْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Mahmud bize anlattı, [dedi ki]: Abdürrezzâk bize söyledi, [dedi ki]: Ma‘mer bize ez-Zührî'den, o Ebû Seleme'den, o da Câbir b. Abdillâh'tan haber verdi. [Câbir] dedi ki: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte Necid Gazvesi'ne çıktık. Dikenli ağaçların çok olduğu bir vadide öğle uykusu vakti bastırınca [bir yerde] konakladı. Bir ağacın altına indi, gölgesine sığındı ve kılıcını [ağaca] astı. İnsanlar da gölgelenmek için ağaçlıklara dağıldı. Biz bu haldeyken Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bizi çağırdı. Yanına geldik; bir de baktık ki önünde bir bedevî oturuyor. Şöyle buyurdu: 'Ben uyurken bu adam yanıma geldi, kılıcımı kınından çekti. Uyandığımda başucumda duruyordu; [kılıç] elinde yalın haldeydi. Bana: "Seni benden kim koruyacak?" dedi. Ben: "Allah!" dedim. Bunun üzerine [kılıcı] kınına soktu, sonra oturdu. İşte o budur.' [Câbir] dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu cezalandırmadı."