4144. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ كَانَتْ تَقْرَأُ {إِذْ تَلِقُونَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ} وَتَقُولُ الْوَلْقُ الْكَذِبُ. قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ وَكَانَتْ أَعْلَمَ مِنْ غَيْرِهَا بِذَلِكَ لأَنَّهُ نَزَلَ فِيهَا.
Yahya bana anlattı, [dedi ki]: Vekî‘ bize Nâfi‘ b. Ömer’den, o İbn Ebî Müleyke’den, o da Âişe radıyallahu anhâ’dan haber verdi. O (Âişe) {إِذْ تَلِقُونَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ} [ayetini bu harekeyle] okur ve şöyle derdi: "El-Velk, yalan demektir." İbn Ebî Müleyke dedi ki: "O, bunu başkalarından daha iyi bilirdi; çünkü ayet onun hakkında inmiştir."