4162. Hadis
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ أَبُو عَمْرٍو الْفَزَارِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ الشَّجَرَةَ، ثُمَّ أَتَيْتُهَا بَعْدُ فَلَمْ أَعْرِفْهَا. قَالَ مَحْمُودٌ ثُمَّ أُنْسِيتُهَا بَعْدُ.
Muhammed b. Râfi‘ bana anlattı, [dedi ki]: Ebû Amr el-Fezârî Şebâbe b. Sevvâr bize anlattı, [dedi ki]: Şu‘be bize anlattı, [dedi ki]: Katâde’den, o Saîd b. el-Müseyyeb’den, o da babasından haber verdi. [Babası] dedi ki: "O ağacı gördüm. Sonra tekrar oraya geldim ama onu tanıyamadım." Mahmud [dedi ki]: "Sonra bana o unutturuldu."