4312. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، قَالَ زُرْتُ عَائِشَةَ مَعَ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ فَسَأَلَهَا عَنِ الْهِجْرَةِ، فَقَالَتْ لاَ هِجْرَةَ الْيَوْمَ، كَانَ الْمُؤْمِنُ يَفِرُّ أَحَدُهُمْ بِدِينِهِ إِلَى اللَّهِ وَإِلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم مَخَافَةَ أَنْ يُفْتَنَ عَلَيْهِ، فَأَمَّا الْيَوْمَ فَقَدْ أَظْهَرَ اللَّهُ الإِسْلاَمَ، فَالْمُؤْمِنُ يَعْبُدُ رَبَّهُ حَيْثُ شَاءَ، وَلَكِنْ جِهَادٌ وَنِيَّةٌ.
Bize İshâk b. Yezîd anlattı, bize Yahyâ b. Hamza anlattı, dedi ki: Bana Evzâî anlattı, o Atâ b. Ebî Rebâh’tan [nakletti]. Dedi ki: Ubeyd b. Umeyr ile birlikte Âişe’yi ziyaret ettim. (Ubeyd) ona hicreti sordu. Şöyle dedi: "Bugün (artık) hicret yoktur. (Eskiden) müminlerden biri, dini uğruna işkenceye maruz kalacağı korkusuyla (dinini kurtarmak için) Allah’a ve Resûlüne sallallâhu aleyhi ve sellem kaçardı. Ancak bugün Allah İslâm’ı hakim kıldı; artık mümin Rabbine dilediği yerde ibadet eder. Lakin cihat ve niyet (vardır)."