4358. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ عَلَى جَيْشِ ذَاتِ السَّلاَسِلِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ أَىُّ النَّاسِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ " عَائِشَةُ ". قُلْتُ مِنَ الرِّجَالِ قَالَ " أَبُوهَا ". قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ " عُمَرُ ". فَعَدَّ رِجَالاً فَسَكَتُّ مَخَافَةَ أَنْ يَجْعَلَنِي فِي آخِرِهِمْ.
Bize İshâk anlattı, bize Hâlid b. Abdullah haber verdi, o Hâlid el-Hazzâ’dan, o Ebû Osman’dan [nakletti]. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Amr b. Âs’ı Zâtü’s-Selâsil ordusunun başına komutan tayin etti. (Amr b. Âs) dedi ki: Ona geldim ve: "İnsanların sana en sevimli geleni kimdir?" dedim. "Âişe’dir," buyurdu. "Erkeklerden kimdir?" dedim. "Babas (Ebû Bekir)dır," buyurdu. "Sonra kimdir?" dedim. "Ömer’dir," buyurdu. (Böylece) birkaç adam saydı. Beni bunların en sonuna koymasından korkarak sustum.