4376. Hadis
حَدَّثَنَا الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ سَمِعْتُ مَهْدِيَّ بْنَ مَيْمُونٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيَّ، يَقُولُ كُنَّا نَعْبُدُ الْحَجَرَ، فَإِذَا وَجَدْنَا حَجَرًا هُوَ أَخْيَرُ مِنْهُ أَلْقَيْنَاهُ وَأَخَذْنَا الآخَرَ، فَإِذَا لَمْ نَجِدْ حَجَرًا جَمَعْنَا جُثْوَةً مِنْ تُرَابٍ، ثُمَّ جِئْنَا بِالشَّاةِ فَحَلَبْنَاهُ عَلَيْهِ، ثُمَّ طُفْنَا بِهِ، فَإِذَا دَخَلَ شَهْرُ رَجَبٍ قُلْنَا مُنَصِّلُ الأَسِنَّةِ. فَلاَ نَدَعُ رُمْحًا فِيهِ حَدِيدَةٌ وَلاَ سَهْمًا فِيهِ حَدِيدَةٌ إِلاَّ نَزَعْنَاهُ وَأَلْقَيْنَاهُ شَهْرَ رَجَبٍ. وَسَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ، يَقُولُ كُنْتُ يَوْمَ بُعِثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم غُلاَمًا أَرْعَى الإِبِلَ عَلَى أَهْلِي، فَلَمَّا سَمِعْنَا بِخُرُوجِهِ فَرَرْنَا إِلَى النَّارِ إِلَى مُسَيْلِمَةَ الْكَذَّابِ.
Bize Salt b. Muhammed anlattı. Dedi ki: Mehdî b. Meymûn’u işittim. Dedi ki: Ebû Recâ el-Utâridî’yi şöyle derken işittim: Biz taşa tapardık. Ondan daha hayırlı (güzel) bir taş bulursak onu atar, diğerini alırdık. Eğer taş bulamazsak bir toprak yığını toplar, sonra bir koyun getirip o yığının üzerine sağardık; sonra da onu tavaf ederdik. Receb ayı girdiğinde: "Münassılü'l-esinne" (mızrak uçlarını çıkaran) derdik. Receb ayı boyunca demiri olan hiçbir mızrak ve demiri olan hiçbir ok bırakmaz, mutlaka (demirini) çıkarıp atardık. Ebû Recâ’yı şöyle derken de işittim: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem gönderildiği gün ben ailemin develerini güden bir çocuktum. Onun çıktığını (tebliğe başladığını) duyduğumuzda ateşe, yani Müseylime el-Kezzâb’a doğru kaçtık.