4417. Hadis
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَطَاءً، يُخْبِرُ قَالَ أَخْبَرَنِي صَفْوَانُ بْنُ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْعُسْرَةَ قَالَ كَانَ يَعْلَى يَقُولُ تِلْكَ الْغَزْوَةُ أَوْثَقُ أَعْمَالِي عِنْدِي. قَالَ عَطَاءٌ فَقَالَ صَفْوَانُ قَالَ يَعْلَى فَكَانَ لِي أَجِيرٌ فَقَاتَلَ إِنْسَانًا فَعَضَّ أَحَدُهُمَا يَدَ الآخَرِ، قَالَ عَطَاءٌ فَلَقَدْ أَخْبَرَنِي صَفْوَانُ أَيُّهُمَا عَضَّ الآخَرَ فَنَسِيتُهُ، قَالَ فَانْتَزَعَ الْمَعْضُوضُ يَدَهُ مِنْ فِي الْعَاضِّ، فَانْتَزَعَ إِحْدَى ثَنِيَّتَيْهِ، فَأَتَيَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَهْدَرَ ثَنِيَّتَهُ. قَالَ عَطَاءٌ وَحَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَفَيَدَعُ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا، كَأَنَّهَا فِي فِي فَحْلٍ يَقْضَمُهَا ".
Bize Ubeydullah b. Saîd anlattı, bize Muhammed b. Bekr anlattı, bize İbn Cüreyc haber verdi. Dedi ki: Atâ’yı haber verirken işittim; (şöyle) dedi: Bana Safvân b. Ya’lâ b. Ümeyye, babasından haber verdi. (Babası) şöyle dedi: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber Usre (Tebük) Gazvesi’ne katıldım. —Ya’lâ şöyle derdi: Bu gazve, benim katımda (ahiretteki mükâfatı açısından) amellerimin en güvenilir olanıdır.— Atâ dedi ki: Safvân şöyle dedi: Ya’lâ dedi ki: Benim bir ücretlim (hizmetçim/işçim) vardı. Bir insanla kavga etti. Biri diğerinin elini ısırdı. —Atâ dedi ki: Safvân bana hangisinin diğerini ısırdığını haber vermişti ama ben unuttum.— (Ya’lâ) dedi ki: Isırılan (elini kurtarmak için) elini ısıranın ağzından çekti; (böylece) onun ön dişlerinden birini söktü. Nebî’ye sallallâhu aleyhi ve sellem geldiler. (Resûlullah) onun dişini heder etti (diyet/kısas gerekmediğine hükmetti). Atâ dedi ki: Sanıyorum (Resûlullah) şöyle buyurdu: "Elini senin ağzında, (erkek) devenin ağzındaki (bir şeyi) kemirmesi/ısırması gibi kemirmen için mi bırakacaktı?"