4440. Hadis
حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُخْتَارٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا، سَمِعَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْغَتْ إِلَيْهِ قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ، وَهْوَ مُسْنِدٌ إِلَىَّ ظَهْرَهُ يَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي، وَأَلْحِقْنِي بِالرَّفِيقِ ".
Bize Muallâ b. Esed anlattı, bize Abdülaziz b. Muhtar anlattı, bize Hişâm b. Urve anlattı, o Abbâd b. Abdullah b. Zübeyr’den. Âişe ona şöyle haber vermiş: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem ölmeden önce, sırtını bana dayamış olduğu halde ona kulak verdim, şöyle diyordu: "Allah’ım! Beni bağışla, bana merhamet et ve beni Refik’e (Yüce Dost'a) kavuştur."