4532. Hadis
حَدَّثَنَا حِبَّانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَ جَلَسْتُ إِلَى مَجْلِسٍ فِيهِ عُظْمٌ مِنَ الأَنْصَارِ وَفِيهِمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى، فَذَكَرْتُ حَدِيثَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ فِي شَأْنِ سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ، فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَلَكِنَّ عَمَّهُ كَانَ لاَ يَقُولُ ذَلِكَ. فَقُلْتُ إِنِّي لَجَرِيءٌ إِنْ كَذَبْتُ عَلَى رَجُلٍ فِي جَانِبِ الْكُوفَةِ. وَرَفَعَ صَوْتَهُ، قَالَ ثُمَّ خَرَجْتُ فَلَقِيتُ مَالِكَ بْنَ عَامِرٍ أَوْ مَالِكَ بْنَ عَوْفٍ قُلْتُ كَيْفَ كَانَ قَوْلُ ابْنِ مَسْعُودٍ فِي الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا وَهْىَ حَامِلٌ فَقَالَ قَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ أَتَجْعَلُونَ عَلَيْهَا التَّغْلِيظَ، وَلاَ تَجْعَلُونَ لَهَا الرُّخْصَةَ لَنَزَلَتْ سُورَةُ النِّسَاءِ الْقُصْرَى بَعْدَ الطُّولَى. وَقَالَ أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ لَقِيتُ أَبَا عَطِيَّةَ مَالِكَ بْنَ عَامِرٍ.
Bize Hibbân tahdis etti, bize Abdullah [b. el-Mübârek] tahdis etti, bize Abdullah b. Avn haber verdi, o Muhammed b. Sîrîn'den [naklen] şöyle dedi: Ensar'dan ileri gelenlerin bulunduğu bir mecliste oturdum. Aralarında Abdurrahman b. Ebû Leylâ da vardı. [Orada] Abdullah b. Utbe'nin, Subey’a bint el-Hâris [hadisesi] hakkındaki hadisini zikrettim. Bunun üzerine Abdurrahman: 'Fakat onun amcası –yani İbn Mes'ûd– böyle demezdi' dedi. Ben: 'Kûfe taraflarında olan bir adam adına [bilerek] yalan söyleyecek kadar cüretkar biri miyim?!' diyerek sesimi yükselttim. [Muhammed b. Sîrîn] dedi ki: Sonra [meclisten] çıktım; Mālik b. Āmir veya Mālik b. Avf ile karşılaştım. Ona: 'İbn Mes'ûd'un, kocası ölen hamile kadın hakkındaki görüşü nasıldı?' diye sordum. O: 'İbn Mes'ûd: (Siz o kadına [iki iddetten uzun olanını bekleterek] zorluk mu çıkarıyorsunuz da ona bir ruhsat tanımıyorsunuz? Doğrusu [Talâk Sûresi olan] Kısa Nisâ Sûresi, Uzun [Nisâ Sûresi]'nden sonra nâzil olmuştur) dedi' diye cevap verdi. (Eyyûb, Muhammed [b. Sîrîn]'den şöyle nakletti: Ebû Atıyye Mālik b. Āmir ile karşılaştım.)