4629. Hadis
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ {وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ} قَالَ أَصْحَابُهُ وَأَيُّنَا لَمْ يَظْلِمْ فَنَزَلَتْ {إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ}
Bana Muhammed bin Beşşâr tahdis etti, bize İbn Ebi Adiy tahdis etti, o Şu'be'den, o Süleyman'dan, o İbrahim'den, o Alkame'den, o da Abdullah [bin Mesud] radıyallahu anh'dan [naklen] dedi ki: “İmanlarına bir zulüm karıştırmayanlar...” (el-En'âm, 82) ayeti inince [Resûlullah'ın] ashabı: “Hangimiz (nefsine) zulmetmemiştir ki?” dediler. Bunun üzerine: “...Şüphesiz şirk büyük bir zulümdür” (Lokman, 13) ayeti indi.