4703. Hadis
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى، قَالَ مَرَّ بِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أُصَلِّي فَدَعَانِي فَلَمْ آتِهِ حَتَّى صَلَّيْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ فَقَالَ " مَا مَنَعَكَ أَنْ تَأْتِيَ ". فَقُلْتُ كُنْتُ أُصَلِّي. فَقَالَ " أَلَمْ يَقُلِ اللَّهُ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ} ثُمَّ قَالَ أَلاَ أُعَلِّمُكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ أَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ " فَذَهَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِيَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ فَذَكَّرْتُهُ فَقَالَ "{الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} هِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُوتِيتُهُ ".
Bana Muhammed bin Beşşâr tahdis etti, bize Gunder tahdis etti, bize Şu'be tahdis etti, o Hubeyb bin Abdurrahman'dan, o Hafs bin Âsım'dan, o da Ebu Saîd bin el-Muallâ'dan [naklen] dedi ki: Ben namaz kılarken Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem yanıma uğradı ve beni çağırdı. Ben namazımı kılıp bitirinceye kadar onun yanına gitmedim. Sonra yanına gittiğimde [Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem]: “Gelmene ne engel oldu?” buyurdu. Ben: “Namaz kılıyordum” dedim. O: “Allah: ‘Ey iman edenler! (Resul) sizi çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin’ (el-Enfâl, 24) buyurmadı mı?” buyurdu. Sonra [Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem]: “Ben bu mescitten çıkmadan önce sana Kur'an'daki en büyük sureyi öğreteyim mi?” buyurdu. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem mescitten çıkmak üzereyken ben ona [bu sözünü] hatırlattım. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “{ El-hamdu lillâhi rabbi'l-âlemîn } (yani Fatiha Suresi), işte o ‘tekrarlanan yedi’ (es-Seb'u'l-Mesânî) ve bana verilen o ‘yüce Kur'an’dır.”