4732. Hadis
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ سَمِعْتُ خَبَّابًا، قَالَ جِئْتُ الْعَاصِيَ بْنَ وَائِلٍ السَّهْمِيَّ أَتَقَاضَاهُ حَقًّا لِي عِنْدَهُ، فَقَالَ لاَ أُعْطِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ فَقُلْتُ لاَ حَتَّى تَمُوتَ ثُمَّ تُبْعَثَ. قَالَ وَإِنِّي لَمَيِّتٌ ثُمَّ مَبْعُوثٌ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ إِنَّ لِي هُنَاكَ مَالاً وَوَلَدًا فَأَقْضِيكَهُ، فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لأُوتَيَنَّ مَالاً وَوَلَدًا} رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ وَشُعْبَةُ وَحَفْصٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنِ الأَعْمَشِ.
Bize Humeydî tahdis etti, bize Süfyan tahdis etti, o A'meş'ten, o Ebu'd-Duha'dan, o da Mesrûk'tan [naklen]; (Mesrûk) şöyle demiştir: Habbâb'ı şöyle derken işittim: “Ben Âs bin Vâil es-Sehmî'ye olan bir alacağımı istemek için ona gittim. (Âs): ‘Muhammed'i inkâr edinceye kadar sana [borcumu] vermeyeceğim’ dedi. Ben: ‘Hayır, [bu asla olmayacak!] Sen ölünceye ve sonra [tekrar] diriltilinceye kadar [onu asla inkâr etmem]’ dedim. [Âs]: ‘Ben ölecek ve sonra tekrar mı diriltileceğim?’ dedi. ‘Evet’ dedim. Bunun üzerine o: ‘Öyleyse orada da benim malım ve çocuğum olacaktır; [borcumu] sana orada öderim’ dedi. İşte bu [olay] üzerine: ‘Ayetlerimizi inkâr eden ve «Bana elbette mal ve evlat verilecektir» diyeni gördün mü?’ (Maryam, 77) ayeti indi.” Süfyân es-Sevrî, Şu'be, Hafs (bin Gıyâs), Ebu Muâviye ve Vekî de [bu hadisi] A'meş'ten rivayet etmişlerdir.