4733. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ خَبَّابٍ، قَالَ كُنْتُ قَيْنًا بِمَكَّةَ، فَعَمِلْتُ لِلْعَاصِي بْنِ وَائِلِ السَّهْمِيِّ سَيْفًا، فَجِئْتُ أَتَقَاضَاهُ فَقَالَ لاَ أُعْطِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ. قُلْتُ لاَ أَكْفُرُ بِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم حَتَّى يُمِيتَكَ اللَّهُ، ثُمَّ يُحْيِيَكَ. قَالَ إِذَا أَمَاتَنِي اللَّهُ ثُمَّ بَعَثَنِي، وَلِي مَالٌ وَوَلَدٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لأُوتَيَنَّ مَالاً وَوَلَدًا * أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمَنِ عَهْدًا}. قَالَ مَوْثِقًا. لَمْ يَقُلِ الأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ سَيْفًا وَلاَ مَوْثِقًا.
Bize Muhammed bin Kesîr tahdis etti, bize Süfyan haber verdi, o A'meş'ten, o Ebu'd-Duha'dan, o Mesrûk'tan, o da Habbâb'dan [naklen]; (Habbâb) şöyle demiştir: “Ben Mekke'de bir demirciydim (kayn). Âs bin Vâil es-Sehmî için bir kılıç yaptım. Sonra [ücretimi] istemek için ona gittim. (Âs): ‘Muhammed'i inkâr edinceye kadar sana [ücretini] vermeyeceğim’ dedi. Ben: ‘Allah seni öldürüp sonra tekrar diriltinceye kadar Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem'i asla inkâr etmem’ dedim. [Âs]: ‘Allah beni öldürüp sonra tekrar dirilttiğinde benim malım ve çocuğum olacaktır [o zaman öderim]’ dedi. Bunun üzerine Allah Teala: ‘Ayetlerimizi inkâr eden ve «Bana elbette mal ve evlat verilecektir» diyeni gördün mü? O, gayba mı vakıf oldu, yoksa Rahman'ın katında bir söz mü aldı?’ (Maryam, 77-78) [ayetlerini] indirdi.” [Ravi Süfyan]: “Ahd [söz], mîsâk [sözleşme / kesin söz] demektir” dedi. Eşcaî [Süfyan'dan olan rivayetinde] “kılıç” ve “mîsâk” [ifadelerini] zikretmedi.